Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Toruniu

Formularz UK 1

Sygnatura akt

VIII K 362/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

0.1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

T. K.

W dniu 11 lutego 2024r. ok. godz. 03:30 w T. przy ul. (...), działając w sposób umyślny, dokonał uszkodzenia mienia, w ten sposób, że najprawdopodobniej przy użyciu broni pneumatycznej, oddał strzał w kierunku szyby okna domu jednorodzinnego, powodując jej zbicie i straty w kwocie 1000zł na szkodę Z. K., tj. o czyn z art. 288§1 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

E. M. (1) jest byłą partnerką T. K., która wynajmowała pokój w T. przy ul. (...), w domu jednorodzinnym należącym do Z. K.. W dniu 11 lutego 2024 roku właściciel domu zauważył, iż jedna szyba w oknie w sypialni jest przestrzelona. Wówczas przejrzał zapis z monitoringu, który następnie pokazał E. M. (2). Na nagraniu, zobaczyli, iż o godz. 3,30 chodził mężczyzna, który krzyczał „E. Ty k.”, a następnie oddał strzały w jego okno po czym się oddalił. E. M. (1) na nagraniu rozpoznała oskarżonego, zaś Z. K. znalazł w domu dwie kulki.

Zeznania Z. K.

Zeznania E. M. (2)

Wyjaśnienia oskarżonego T. K.

k. 1,2,51

k. 7,7v,51

k. 18,19,41,51

Dokumentacja fotograficzna

k. 6, 13,13v, 51

Tablica poglądowa

Protokół z odtworzenia monitoringu

k. 2, 51

k. 22,22v, 51

T. K. nie był do tej pory karany sądownie.

Informacja z KRK

k. 23, 61

1.1.2.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

0.1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.OCena DOWOdów

0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

Wyjaśnienia oskarżonego T. K.

Wyjaśnieniom oskarżonego należało dać wiarę albowiem były one spójne z zeznaniami pokrzywdzonego Z. K. i świadka E. M. (2) oraz pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym uznanym przez Sąd za wiarygodny.

zeznania świadka Z. K.

Depozycjom świadka Sąd dał wiarę w całości, albowiem były one logiczne, spójne i wewnętrznie niesprzeczne. Korespondowały także z zeznaniami E. M. (2) oraz wyjaśnieniami oskarżonego, jak i pozaosobowym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie.

zeznania świadka E. M. (2)

Depozycjom świadka Sąd dał wiarę w całości, albowiem były one logiczne, spójne i wewnętrznie niesprzeczne. Korespondowały także z zeznaniami Z. K. oraz wyjaśnieniami oskarżonego, jak i pozaosobowym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie.

Dokumentacja fotograficzna

Dokument wytworzony w toku postępowania, którego treści nie zaprzeczał oskarżony.

Tablica poglądowa

Protokół z odtworzenia monitoringu

Dokument wytworzony w toku postępowania, którego treści nie zaprzeczał oskarżony.

informacja z Krajowego Rejestru Karnego

Dokument sporządzony w przepisanej prawem formie przez podmiot upoważniony.

0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.2.1

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

T. K.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

W art. 288§1 kk ujęto czyn zabroniony polegający na zniszczeniu cudzej rzeczy, uszkodzeniu lub uczynieniu niezdatnym do użytku. Specyfiką tego przestępstwa zasadniczo jest zamach na strukturę fizyczną danej rzeczy. Stąd też trafnie wskazuje się w doktrynie, że art. 288 § 1 kk chroni integralność i nienaruszalność cudzej rzeczy oraz związaną z daną rzeczą zdolność do niezakłóconego użytkowania jej zgodnie z przeznaczeniem. Możliwość niezakłóconego korzystania z rzeczy jest bowiem oczywistym atrybutem prawa własności lub innego prawa rzeczonego czy też prawa obligacyjnego do danej rzeczy (tak M. Dąbrowska-Kardas, P. Kardas, Przestępstwa przeciwko mieniu, Kraków 1999, s. 226).

Przestępstwo z art. 288 § 1 k.k., którego dopuścił się sprawcy, to przestępstwo wieloodmianowe, które może zostać popełnione przez zniszczenie, uszkodzenie lub uczynienie niezdatną do użytku cudzej rzeczy. Zgodnie ze stanowiskiem doktryny różnica pomiędzy zniszczeniem a uszkodzeniem rzeczy sprowadza się do intensywności skutku, jaki sprawca spowodował swoim zachowaniem. W przypadku zniszczenia skutek ten wyrażać się musi w całkowitym unicestwieniu rzeczy lub trwałym pozbawieniu jej dotychczasowych właściwości. Tymczasem w przypadku uszkodzenia rzecz zostaje częściowo tylko zniszczona, a w jej materii dochodzi do zmiany, która sprawia, że rzecz nie może być dalej używana w sposób dotychczasowy, przy czym zmiana ta może mieć charakter trwały lub jedynie przejściowy.

Zachowanie sprawcy przestępstwa z art. 288 § 1 k.k. charakteryzować musi się umyślnością, co oznacza, iż sprawca musi obejmować swoją świadomością zarówno to, że jego zachowanie prowadzić będzie do zniszczenia bądź uszkodzenia mienia, a więc skutek swojego przestępnego działania, jak i to, że oddziałuje on na rzecz cudzą. Reasumując należy zatem ponownie wskazać, iż w świetle przeprowadzonej analizy materiału dowodowego i poczynionych ustaleń faktycznych Sąd uznał, iż oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona występku z art. 288 § 2 i 1 kk, przy czym sąd przyjął, uwzględniając stosunkowo niską wartość uszkodzonego mienia, że czyn ten stanowił wypadek mniejszej wagi. Wypadek mniejszej wagi to sytuacja, w której okoliczności popełnienia przestępstwa, zwłaszcza zaś przedmiotowo-podmiotowe znamiona czynu, charakteryzują się przewagą elementów łagodzących, które sprawiają, że ten czyn nie przybiera zwyczajnej postaci, lecz zasługuje na znacznie łagodniejsze potraktowanie. Okoliczności te wskazują, że popełniony czyn zabroniony nie jest na tyle niebezpieczny dla społeczeństwa oraz porządku prawnego, aby stosować w stosunku do jego sprawcy zwykłe zasady odpowiedzialności przewidziane za zrealizowany przez niego typ przestępny. Za przyjęciem, iż czyn oskarżonego stanowił wypadek mniejszej wagi przemawia przede wszystkim nieduża wartość wyrządzonej szkody i jednorazowy charakter zdarzenia.

☒

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

I

T. K.

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

W każdym przypadku obowiązkiem sądu stojącego przed wyborem środka reakcji karnej na przestępstwo jest rozważenie, czy sięganie po karę jest konieczne, czy wystarczające będzie zastosowanie warunkowego umorzenia (art. 66 § 1 k.k.). Każdy taki przypadek należy oceniać in concreto. Warunkowe umorzenie postępowania jako środek reakcji karnej stosowane jest zawsze wobec określonego sprawcy.

Występek oskarżonego zagrożony jest karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Stopień zawinienia nie był znaczny, podobnie negatywnego wpływu na stopień społecznej szkodliwości nie miały okoliczności związane z popełnieniem czynu zabronionego, w tym motywacja sprawcy. Oskarżony był wzburzony, tym, że E. M. (1) była winna mu pieniądze, których nie chciała oddać.

Kompleksowa ocena powyższych okoliczności doprowadziła do stwierdzenia, że czyn oskarżonego były społecznie szkodliwy, w stopniu umiarkowanym.

W myśl art. 66 § 1 i 2 kk sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne gdy:

a) sprawca nie był uprzednio karany za przestępstwo umyślne;

b) zagrożenie czynu karą pozbawienia wolności nie przekracza pięciu lat;

c) stopień winy i stopień społecznej szkodliwości nie mogą być znaczne, co nie oznacza ich nieznaczności czy znikomości; aktualne jest w tym zakresie orzeczenie SN, w którym stwierdzono, że gdy stopień społecznego niebezpieczeństwa czynu nie jest znikomy, nie oznacza to wcale, że nie jest on znaczny; gdy stopień społecznego niebezpieczeństwa czynu nie jest znaczny, to oznacza to coś więcej niż znikomość (por. wyrok SN z 26 maja 1970 r., Rw 450/70, OSNKW 1970, nr 9, poz. 102);

d) brak wątpliwości co do okoliczności popełnienia czynu, co wymaga bezspornego ustalenia samego faktu popełnienia przestępstwa i jego okoliczności, nie jest natomiast wystarczające samo przyznanie się sprawcy do popełnienia zarzucanego mu czynu;

e) istnienie tzw. pozytywnej prognozy kryminologicznej, wyrażającej się w przypuszczeniu opartym na ocenie właściwości i warunków osobistych sprawcy oraz jego dotychczasowym sposobie życia, że sprawca pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.

Odnosząc się do powyższego, należy stwierdzić, że czyn popełniony przez oskarżonego stanowił występek zagrożony karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Oskarżony jest osobą niekaraną, spełnia więc wymóg wskazany w punkcie a). Stopień zawinienia jak również społeczna szkodliwość czynu oskarżonego nie są znaczne, jak oceniono wyżej, ziściła się więc kolejna przesłanka do zastosowania warunkowego umorzenia postępowania.

Oskarżony werbalnie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Ponadto zebrane w sprawie dowody w postaci zeznań świadków i pozostałego materiału dowodowego pozwoliły na stwierdzenie, że zarzucany czyn został przez oskarżonego popełniony.

Powyższe okoliczności, w połączeniu ze sposobem życia oskarżonego przed popełnieniem zarzucanego mu czynu, świadczą o prawidłowym ukształtowaniu jego relacji społecznych. Przedmiotowy występek, w ocenie Sądu, miał charakter incydentalny, zaś zachowanie oskarżonego oraz charakter zarzucanego mu czynu pozwala przyjąć, że zastosowanie warunkowego umorzenia postępowania będzie wystarczającą reakcją karną.

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

T. K.

I

I

Sąd, stosując przy tym przepis art. 66 § 1 i 2 zastosował względem oskarżonego środek probacyjny w postaci warunkowego umorzenia postępowania, którego warunki zastosowania zaszły i zostały wykazane w punkcie 3.3 uzasadnienia. Zgodnie z art. 67 § 1 k.k., umarzając warunkowo postępowanie karne Sąd obowiązany był wyznaczyć oskarżonej okres próby w wymiarze od 1 roku do lat 3 licząc od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, co uczynił wraz z wyznaczeniem oskarżonemu okresu próby w wymiarze jednego roku. Zdaniem Sądu, okres ten winien prawidłowo zrealizować cele reakcji prawnokarnej względem oskarżonego, gdyż z jednej strony, daje mu dozę zaufania poprzez niewymierzenie maksymalnego okresu, niemniej jednocześnie uwzględnia cele polityki prawnokarnej i interes wymiaru sprawiedliwości w tym, by kontrolować realizację celu, jakim jest prewencja indywidualna.

T. K.

II

I

Na podstawie art. 67§3 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego kwotę w wysokości 1000 zł tytułem naprawienia szkody w całości. Istota w/w środka kompensacyjnego opiera się na założeniu, że jednym z celów procesu karnego jest rozwiązanie konfliktu pomiędzy sprawcą a pokrzywdzonym, a sposobem rozwiązania czy złagodzenia tego konfliktu jest między innymi naprawienie szkody bądź krzywdy wyrządzonej przestępstwem (kompensacyjna funkcja prawa karnego); Buchała (w:) Buchała, Z., s. 358-359.

1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

IX

Stosownie do treści art. 627 w zw. z art. 629 k.p.k., zważywszy na warunkowe umorzenie postępowania względem oskarżonego, zasądzono od niego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 130 złotych tytułem kosztów sądowych, na które składały się:

- 60 złotych opłaty (art. 7 ustawy o opłatach w sprawach karnych),

- 70 złotych tytułem wydatków za postepowanie przygotowawcze i sądowe

1.Podpis

Sędzia Angelika Kurkiewicz