Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Toruniu

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 września 2024r.

Sąd Rejonowy w Toruniu – V Wydział Gospodarczy

w składzie SSR Maciej J. Naworski

po rozpoznaniu

dnia 12 września 2024r. w T.

na posiedzeniu niejawnym

sprawy

z powództwa J. S. (1) ( (...) )

przeciwko D. L. ( NIP (...) )

o zapłatę

1.  zasądza od pozwanego D. L. na rzecz powoda J. S. (1) kwotę 3.390.92zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty 3.208zł od dnia 6 sierpnia 2021r. do dnia zapłaty,

2.  zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 200zł ( dwieście złotych ) z odsetkami w wysokości ustawowych odsetek za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Sygn. akt VGC 1164/24

UZASADNIENIE

J. S. (1) żądała od D. L. 3.208zł reszty wynagrodzenia za prace remontowe. Wykonała je bowiem na zlecenia pozwanego, który nie zapłacił jej dochodzonej części umówionego wynagrodzenia ( k. 5 ).

Pozwany wnosił o oddalenie powództwa, ponieważ powódka nie dokończyła prac, skut-kiem czego nie otrzymał on części wynagrodzenia od inwestora i sam zakończył roboty ponosząc dodatkowe koszty ( k. 76 ).

Sąd ustalił, co następuje:

D. L. jako wykonawca remontu oznaczonego budynku zlecił J. S. (1) prace na jego elewacji i zobowiązał się zapłacić za nie 24.192zł.

Bezsporne.

D. L. nie zapłacił J. S. (2) części wynagrodzenia w wysokości 3.208zł uznając jej prace za wadliwe.

Bezsporne.

Sąd zważył, co następuje:

1. Stan faktyczny w zakresie niezbędnym dla rozstrzygnięcia był bezsporny wobec czego Sąd ustalił go w oparciu o zgodne oświadczenia stron i art. 230 k.p.c.

2. Przed przystąpieniem do zasadniczych rozważań należy podkreślić, że de lege lata postępowanie cywilne jest kontradyktoryjne i obowiązuje w nim zasada prawdy for-malnej. W rezultacie na stronach spoczywa ciężar przeprowadzenia procesu w tym sformułowania odpowiednich twierdzeń i zarzutów; one ponoszą też ryzyko nieumiejętnego i niestarannego działania w sprawie.

Pozwany był zaś pouczony o zasadach obowiązujących w postępowaniu i zobowiązany do złożenia wszystkich wniosków dowodowych i twierdzeń ( k. 45 oraz 44, 46 – 47, zwrotka k. 48 ).

3. Powództwo było oczywiście uzasadnione. Bezsporne było bowiem, że powódka wykonała zlecone jej prace a pozwany uiścił jej sumę o 3.208zł mniejszą niż umówiona.

4. Obrona pozwanego, który powoływał się na wadliwość prac powódki, była nieskuteczna.

Sam fakt nienależytego wykonania zobowiązania nie zwalnia dłużnika z obowiązku zapłaty wynagrodzenia kontrahentowi; ani stwierdzenie wad ani poniesienie szkody wynikającej z tego tytułu nie rodzi bowiem takiego skutku. Żadne z tych zdarzeń nie powoduje przecież wygaśnięcia obowiązku dłużnika a konsekwencje te wynikają dopiero ze złożenia drugiej stronie odpowiedniego oświadczenia woli w tym zwłaszcza o obniżeniu ceny, potrąceniu a ewentualnie o odstąpieniu od umowy.

Pozwany nie potrącił jednak z roszczeniem powódki wzajemnych pretensji, nie obniżył wynagrodzenia za jej prace ani nie odstąpił od umowy. W rezultacie był zobowiązany do zapłaty. Oświadczeń prawa materialnego, co oczywiste, nie można domniemywać.

Wypada też odnotować, że odmowa zapłaty wynagrodzenia przez zleceniodawcę jest u-zasadniona na podstawie art. 643 w związku z art. 642 k.c. i 656 § 1 k.c. tylko w przypadku, w którym efekt prac wykonawcy tak dalece odbiega od założonego w umowie, że nie stanowi w ogóle spełnienia świadczenia. Niesporne było zaś, że powódka, co do zasady, zlecone jej prace wykonała.

5. W konsekwencji Sąd uwzględnił powództwo w całości na koszt pozwanego na podstawie art. 647 k.c., art. 481 § 1 k.c. i art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 2013r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych ( tekst j. Dz. U. z 2023r., poz. 1790 ze zm. ).

6. Sąd orzekał na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 148 ¹ § 1 k.p.c. Przeprowadzenie rozprawy nie było potrzebne a strony nie złożyły wniosków w trybie art. 148 ¹ § 3 k.p.c.