Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Toruniu

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 stycznia 2023 r.

Sąd Rejonowy w Toruniu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie:

Przewodniczący sędzia Ewa Zawacka

Protokolant p.o. sekr. sąd. Ewa Redzik

po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2022 r. w Toruniu

sprawy z powództwa małoletniego J. N. reprezentowanego przez matkę E. S.

przeciwko: Ł. N.

o alimenty

zasądza od pozwanego Ł. N. na rzecz małoletniego powoda J. N. alimenty w kwocie po 800 (osiemset) złotych miesięcznie za okres od 12 stycznia 2022r. do 31 grudnia 2022r. i po 900 (dziewięćset) złotych miesięcznie poczynając od 1 stycznia 2023r. płatne do rąk matki małoletniego powoda E. S. do 10-ego dnia każdego miesiąca z góry, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w razie zwłoki w płatności każdej z rat,

oddala powództwo w pozostałej części,

odstępuje od obciążania pozwanego kosztami sądowymi,

koszty zastępstwa procesowego znosi wzajemnie między stronami

wyrokowi w pkt I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt III RC 28/22

UZASADNIENIE

do wyroku z dnia 5 stycznia 2023 r.

W dniu 12 stycznia 2022 r. E. S., działając jako przedstawiciel ustawowy małoletniego J. N. wniosła pozew przeciwko Ł. N., w którym domagała się zasądzenia od pozwanego Ł. N. na rzecz małoletniego powoda J. N. alimentów w kwocie po 1800 zł miesięcznie, płatnych z góry do dnia 10-tego każdego miesiąca do rąk matki małoletniego wraz z odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat. Ponadto strona powodowa wniosła o zasądzenie od pozwanego Ł. N. na rzecz małoletniego J. N. kwotę 12 400 zł tytułem zaległych kosztów utrzymania małoletniego w okresie od stycznia 2021 r. do grudnia 2021 r. wraz z odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia kolejnego po dniu otrzymania pozwu przez pozwanego do zapłaty.

W pozwie został zawarty również wniosek o udzielenie zabezpieczenia poprzez zobowiązanie pozwanego do uiszczania świadczeń alimentacyjnych na rzecz małoletniego powoda w kwocie po 1800 zł miesięcznie, płatnych do rąk matki małoletniego powoda do 10-ego dnia każdego miesiąca wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w razie opóźnienia płatności którejkolwiek z rat.

W uzasadnieniu matka małoletniego powoda wskazała, że małoletni J. N. pochodzi z pozamałżeńskiego związku (...). Małoletni J. N. uczęszcza do Żłobka (...) nr (...) w (...), przebywa pod opieką (...) ze względu na nieduży ubytek (...). Rozwija się prawidłowo, jednak ze względu na uczęszczanie do żłobka często choruje.

Wskazano, że pozwany Ł. N. zatrudniony jest w firmie (...) jako projektant konstrukcji budowlanych oraz wykonuje projekty budowlane pod elektrownie wiatrowe. Wcześniej pracował w (...) M. D. na stanowisku specjalista do spraw projektów. Pozwany posiada wykształcenie wyższe, ukończył (...) w B. na kierunku (...), jednocześnie ukończył T. (...) w I. (zawód (...)), a także (...)Technikum(...) w I. (zawód (...) (...)). Ponadto wskazano, że pozwany ukończył obsługi wózków jezdniowych podnośnikowych co także wpływa na jego możliwości zarobkowe. Według informacji matki małoletniego powoda, pozwany osiąga miesięczny dochód w kwocie (...) zł netto, potwierdza to także średnia wynagrodzeń uzyskiwanych na podobnym stanowisku. Wynagrodzenie rynkowe waha się od (...) do (...) zł.

Wskazano, że całkowite miesięczne wydatki na rzecz małoletniego wynoszą (...) zł, zaś kwota żądana w pozwie stanowi 70 % powyższej kwoty przy czym zauważyć należy, że powódka ma zdecydowanie mniejsze możliwości zarobkowe niż pozwany. E. S. zatrudniona jest w (...) S.A. na stanowisku Specjalista (...) oraz osiąga miesięczne wynagrodzenie w kwocie (...) zł brutto tj. (...) netto. Ponadto matka małoletniego ma na utrzymaniu jeszcze dwójkę dzieci w wieku (...) oraz (...) lat.

Podkreślono, że obecnie pozwany dobrowolnie uiszcza określone przez siebie kwoty, na rzecz małoletniego. Powódka zwróciła się do pozwanego aby partycypował w koszcie utrzymania małoletniego w określonej kwocie jednakże spotkała się z odmową. W związku z tym aby zapewnić małoletniemu niezbędne środki do funkcjonowania, konieczne stało się nie tylko wniesienie niniejszego powództwa, ale także konieczne jest zabezpieczenie roszczenia na czas trwania postępowania.

Wskazano, że pozwany Ł. N. przekazał matce małoletniego na utrzymanie syna następujące kwoty:

styczeń 2021 r. – 0 zł,

luty 2021 r. – 1050 zł,

marzec 2021 r. – 1300 zł,

kwiecień 2021 r. – 800 zł,

maj 2021 r. – 800 zł,

czerwiec 2021 r. – 1100 zł,

lipiec 2021 r. – 800 zł,

sierpień 2021 r. – 800 zł,

wrzesień 2021 r. – 350 zł,

październik 2021 r. – 600 zł,

listopad 2021 r. – 600 zł,

grudzień 2021 r. – 1000 zł.

Ponadto pozwany sprawuje opiekę nad małoletnim w sposób sporadyczny i nieregularny. W zasadzie cały ciężar opieki i wychowania małoletniego powoda spada na matkę. Wiąże się to z ograniczeniem jej możliwości zarobkowych. Jednocześnie fakt, że pozwany nie przyczynia się swoimi osobistymi staraniami do wychowania małoletniego niewątpliwie ma wpływ na wysokość jego udziału w koszcie utrzymania małoletniego.

Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2022r. Sąd Rejonowy w Toruniu udzielił zabezpieczenia roszczenia zgłoszonego w pozwie na okres do prawomocnego zakończenia niniejszego procesu poprzez zobowiązanie pozwanego Ł. N. do uiszczana na rzecz małoletniego powoda J. N. alimentów w kwocie po 800 zł miesięcznie, począwszy od 12 stycznia 2022r., płatnych z góry do 10-tego dnia każdego miesiąca do rąk matki małoletniego powoda E. S., z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w razie uchybienia terminowi płatności.

W odpowiedzi na pozew Ł. N. wniósł o oddalenie powództwa w części ponad 650 zł w odniesieniu do comiesięcznej renty alimentacyjnej na rzecz małoletniego syna oraz oddalenie żądania pozwu w całości w odniesieniu do skumulowanej kwoty 12.400 zł tytułem zaległych kosztów utrzymania małoletniego od stycznia do grudnia 2021r. jako oczywiście bezzasadnego.

W uzasadnieniu pozwany wskazał m.in., iż łączne wsparcie finansowe na rzecz dziecka w 2021r. to kwota na poziomie 12.000 zł, na którą składały się przyznane w pozwie przez matkę małoletniego wpłaty środków Pieniężnach na poziomie 9.200 zł, dodatkowe prezenty finansowe pochodzące nie tylko od rodziców pozwanego oraz opłata pozwanego na poczet wakacji w kwocie 1.000 zł. Podkreślono, iż koszty utrzymania małoletniego zostały rażąco i celowo przeszacowane przez matkę dziecka.

Ponadto wskazano, iż pozwany nie uchylał i nie uchyla się od sprawowania opieki i jest gotowy do sprawowania opieki naprzemiennej, jednakże postawa matki dziecka do tej podry wręcz wyklucza możliwość sprawowania jakiejkolwiek opieki przez ojca, który podobnie jak jego rodzice nie mają prawa samodzielnie bez udziału matki dziecka, spotkać się z synem/wnukiem.

Sąd ustalił, co następuje

Małoletni J. N. urodził się (...) i jest dzieckiem pochodzącym z nieformalnego związku (...).

/dowód: odpis zupełny aktu urodzenia małoletniego k. 202/

Obowiązek alimentacyjny pozwanego wobec małoletniego powoda nie został dotąd ustalony sądownie. Ł. N. regularnie uczestniczył w kosztach utrzymania syna. Od lutego 2021r. do grudnia 2021r. przekazywał matce dziecka kwoty od 350,- do 1.300,-zł miesięcznie – łącznie ponad 9.000 zł.

Małoletni J. ma aktualnie(...) lata. Od 15 listopada 2021r. uczęszcza do żłobka nr (...) w (...), za który opłata stała wynosi 610 zł miesięcznie plus opłata za wyżywienie. Od stycznia 2023r. ma nastąpić podwyższa stawki żywieniowej z 5,80 zł do 7 zł. Dodatkowo matka małoletniego płaci kwotę 25 zł na radę rodziców, z których to pieniędzy finansowany jest zakup przyborów i materiałów plastycznych. E. S. płaci również kwotę 40 zł miesięcznie na zakup pieluch, chusteczek i ręczników.

Ponadto matka małoletniego korzysta z pomocy opiekunki, za którą opłata wynosi ok. 300-700 zł miesięcznie. Opiekunka przychodzi do małoletniego, kiedy jest chory, a także w sytuacjach, w których matka dziecka wychodzi, np. na zakupy, albo w związku z realizowaniem własnych zainteresowań (np. na (...)).

E. S. korzysta ze świadczenia w ramach (...). Od stycznia 2022r. do grudnia 2022r. otrzymywała kwotę po 1.000 zł miesięcznie, którą przeznaczała na opłatę żłobka oraz niani dla małoletniego syna.

Na zaspokojenie usprawiedliwionych potrzeb małoletniego J. N. składają się:

- wyżywienie – 400 zł,

- odzież i obuwie – 300 zł,

- środki czystości, art. higieniczne – 200 zł,

- dojazdy, paliwo – 100 zł,

- lekarstwa – 150-200 zł,

- materiały edukacyjne – 120 zł.

Małoletni J. jest pod opieką (...), wizyty są realizowane w ramach świadczeń z Narodowego Funduszu Zdrowia i odbywają się średnio co pół roku lub 8 miesięcy.

Ponadto małoletni uczęszcza na prywatne wizyty do (...) i (...). Małoletni korzysta z zabiegów (...) z powodu (...). Był na jednej wizycie, która kosztowała 150-200 zł., został umówiony kolejny termin, ale z uwagi na brak możliwości finansowych jego matki wizyta nie odbyła się..

Małoletni J. miał zabieg (...). Wówczas kwotę zabiegu, która wynosiła 350 zł pokrył pozwany. Zabieg ten należy powtórzyć. Małoletni ma umówiony kolejny termin zabiegu na styczeń, którego kwota będzie wynosiła 400 zł, łącznie z wizytą.

Małoletni ma zalecenie wizyt (...), po tym jak będzie miał ponowny zabieg (...). Wizyty będą mogły mieć miejsce w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia.

Małoletni przyjmuje suplementy, probiotyki, szczepionki na (...) B. (...). Miesięczny koszt leków wynosi łącznie ok. 150 zł. W kwocie tej mieszczą się również leki, które podaje mu matka, gdy jest chory (sterydy i leki wziewne).

E. S. ma (...) lata. Jest zatrudniona w (...) S.A. na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony na stanowisku specjalista (...). Średnie comiesięczne wynagrodzenie matki małoletniego wynosi ok. (...) zł netto. Dodatkowo raz na trzy miesiące otrzymuje premię, ostatnią w kwocie (...) zł. Ponadto otrzymuje świadczenie wychowawcze (...) na troje dzieci w łącznej kwocie (...) zł oraz alimenty na starsze dzieci w łącznej kwocie 800 zł.

Ojciec E. S. przelewa jej na konto bankowe co miesiąc kwotę (...) zł tytułując przelew jako „zwrot pożyczki”.

E. S. poza małoletnim J. ma dwoje małoletnich dzieci z małżeństwa - małoletniego P. S. (1) ur. (...) oraz małoletniego S. S. ur. (...) Starsi synowie E. S. przez 12 dni w miesiącu są u ojca, który zajmuje się nimi wówczas finansowo. Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2021r. w sprawie (...) Sąd Okręgowy w (...) rozwiązał małżeństwo E. S. oraz P. S. (2). Władzę rodzicielską nad małoletnimi dziećmi Sąd pozostawił obojgu rodzicom i ustalił, że władza rodzicielska i kontakty z dziećmi będą wykonywane zgodnie pisemnym porozumienie małżonków o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywania kontaktów z dziećmi z 3.12.2021r.

E. S. wynajmuje mieszkanie, za które opłata wynosi 1.740 zł miesięcznie. Od sierpnia 2022r. otrzymuje dofinansowanie do mieszkania w kwocie ponad 400 zł. Ma je przyznane na okres dwóch lat. Na wydatki eksploatacyjne związane z utrzymaniem mieszkania składają się: prąd – 160-180 zł miesięcznie oraz telewizja – 60 zł miesięcznie.

Matka małoletniego jest właścicielką samochodu. Poza tym nie ma innego majątku.

E. S. ma zapewnione prywatne ubezpieczenie medyczne, w związku z czym ma refundowane wizyty lekarskie. Objęcie tym ubezpieczenie innych członków rodzinny wymaga dodatkowej opłaty w kwocie 60 zł.

W 2021r. matka małoletniego zaciągnęła umowę pożyczki w kwocie 5.000 zł od swojego byłego męża. Kwotę tą przeznaczyła na życie dla siebie i małoletnich synów.

Ponadto, jesienią 2022r. E. S. zaciągnęła pożyczkę w kwocie 25.000 zł, pierwotnie z zamiarem kupna samochodu, ale obecnie kwotę uzyskaną z pożyczki przeznacza na miesięczne wydatki na życie. Pożyczkę spłaca w ratach po 560 zł miesięcznie.

/dowód: umowa pożyczki – k. 9, 229, 321-325,

wydruki – k. 10, 247-248

zaświadczenie – k. 11,

paragonu, faktury, potwierdzenia transakcji – k. 14-20, 22-33, 36-44, 232-246, 261-309, 333-338v,

dokumentacja medyczna – k. 21, 35,

umowa – k. 100-102,

aneks do umowy – k. 103-103v,

PIT – k. 143-149,

wyrok – k. 230-231,

notatka urzędowa – k. 257,

deklaracja – k. 259-260,

zeznania świadka P. S. (2) – k. 329-329v,

zeznania świadka M. R. – k. 329v-330,

zeznania świadka M. C. – k. 330-330v,

przesłuchanie E. S. – k. 339-346, 175-176/

Ł. N. ma obecnie (...) lat. Pozwany od 7 października 2019r. jest zatrudniony w firmie swojego ojca jako (...). Otrzymuje wynagrodzenie w wysokości ok. (...) zł netto miesięcznie. Nie otrzymuje żadnych dodatków, ani premii. Wcześniej pozwany pracował w (...) jako kierownik budowy, wówczas zarabiał ok. (...) zł miesięcznie. Dodatkowo rodzice Ł. N. pomagają mu finansowo, przekazując mu pieniądze.

Ł. N. mieszka sam w mieszkaniu stanowiącym jego własność. Spłaca kredyt zaciągnięty na zakup mieszkania, którego rata wynosi ok. 500 zł miesięcznie. Na koszty utrzymania mieszkania składają się: czynsz – 500 zł miesięcznie, prąd – 300 zł co dwa miesiące, gaz – 20 zł miesięcznie. Kiedy mieszkał wraz z matką małoletniego i synem, wówczas wynajmował swoje mieszkanie i otrzymywał dodatkowy dochód z najmu.

Ł. N. jest właścicielem samochodu marki N. (...) z 2013r., który jest obecnie niesprawny. Samochód pozwanego jest warty 70.000 zł. Jest zaparkowany na płatnym parkingu, za który opłata wynosi 140 zł miesięcznie. Dodatkowo opłaca ubezpieczenie w kwocie 750 zł miesięcznie. Obecnie Ł. N. porusza się komunikacją miejską i rowerem.

Poza kredytem na mieszkanie pozwany spłaca również kredyt, który zaciągnął na samochód i opony, które kosztowały 16.000 zł. Pożyczkę zaciągnął dwa lata temu, przed narodzinami małoletniego syna.

Ł. N., poza małoletnim J., nie ma innych dzieci na utrzymaniu. Od momentu udzielenia zabezpieczenia pozwany przelewa na rzecz małoletniego kwotę 800 zł tytułem alimentów.

Ł. N. spotyka się z małoletnim synem, jednak kontakty te nie odbywają się regularnie.

Matka pozwanego ma możliwość opiekowania się małoletnim J.. Deklarowała matce małoletniego możliwość pomocy i opiekę nad wnukiem.

/dowód: zaświadczenie – k. 12, 156,

karta wynagrodzeń pracownika – 61-64,

umowa kredytu – k. 66-67, 195-221,

informacja o wysokości raty – k. 68, 192,

paragony, faktury, potwierdzenia płatności – k. 69-72, 76-78, 161-173, 182-191, 194,

umowa o pracę – k. 73,

aneks do umowy o pracę – k. 74-75,

PIT – k. 157-160,

podsumowanie księgi przychodów i rozchodów – k. 181,

umowa komisu – k. 193,

dokumentacja fotograficzna – k. 222-226,

zeznania świadka A. N. – k. 312-313,

przesłuchanie pozwanego Ł. N. – k. 346-348, 350-352v, 176-176v/

Sąd zważył, co następuje:

Stan faktyczny w sprawie Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów zgromadzonych się w aktach sprawy, a także dowód z przesłuchania E. S. - matki małoletniego powoda i pozwanego Ł. N. oraz zeznań świadków A. N., P. S. (2), M. R. i M. C..

Sąd uznał za wiarygodne dowody z dokumentów zgromadzonych w toku procesu, przedłożonych przez strony, bowiem ich autentyczność ani prawdziwość zawartych w nich informacji nie była przez strony kwestionowana.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadków A. N., P. S. (2), M. R. i M. C. na okoliczność ich wiedzy o sytuacji życiowej powódki i pozwanego, bowiem zeznania te były spójne ze sobą oraz zeznaniami stron.

Sąd dał wiarę co do zasady zeznaniom matki małoletniego powoda i pozwanego na okoliczność sytuacji materialnej każdego z nich oraz usprawiedliwionych potrzeb małoletniego, bowiem zeznania te były spójne i logiczne, ponadto w przeważającej części zostały udokumentowane dokumentami, jak też nie kwestionowane wzajemnie przez strony. Jednakże deklaracje stron odnośnie ponoszonych czy planowanych wydatków sąd oceniał przez pryzmat ich racjonalności.

E. S. działając w imieniu swojego małoletniego syna J. N. wniosła pozew o zasądzenie od ojca małoletniego Ł. N. alimentów w kwocie po 1.800 zł miesięcznie. Ponadto strona powodowa wniosła o zasądzenie od pozwanego Ł. N. na rzecz małoletniego J. N. kwotę 12 400 zł tytułem zaległych kosztów utrzymania małoletniego w okresie od stycznia 2021 r. do grudnia 2021 r. wraz z odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia kolejnego po dniu otrzymania pozwu przez pozwanego do zapłaty.

Zgodnie z art. 133 § 1 kro rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie także wtedy, gdy nie znajduje się w niedostatku. W myśl § 1 art. 135 kro zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

Rodzice, w zależności od swych możliwości, są obowiązani zapewnić dziecku środki do zaspokojenia zarówno jego potrzeb fizycznych (wyżywienia, mieszkania, odzieży, higieny osobistej, leczenia w razie choroby), jak i duchowych (kulturalnych), także środki wychowania (kształcenia ogólnego, zawodowego) według zdolności, dostarczania rozrywek i wypoczynku. Przy ocenie, które z potrzeb uprawnionego powinny być uznane za potrzeby usprawiedliwione, należy z jednej strony brać pod uwagę możliwości zobowiązanego, z drugiej zaś zakres i rodzaj potrzeb. Będzie to mieć wpływ na rozstrzygnięcie, w jakiej mierze możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego będą wzięte pod uwagę przy oznaczaniu zakresu obowiązku alimentacyjnego. Zawsze jednak każde dziecko musi mieć zapewnione podstawowe warunki egzystencji w postaci wyżywienia zapewniającego jego prawidłowy rozwój fizyczny, stosowną do wieku odzież, środki na ochronę zdrowia, kształcenie podstawowe i zawodowe oraz na ochronę jego osoby i majątku. Wyjście poza wymienione potrzeby zależy już tylko od osobistych cech dziecka oraz od zamożności i przyjętego przez zobowiązanego modelu konsumpcji. Usprawiedliwione potrzeby dziecka winny być ocenione nie tylko na podstawie wieku, lecz również miejsca pobytu dziecka, jego środowiska, możliwości zarobkowych osób zobowiązanych do jego utrzymania oraz całego szeregu okoliczności każdego konkretnego wypadku. W szczególności pojęcia usprawiedliwionych potrzeb nie można odrywać od pojęcia zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Pojęcia te w praktyce pozostają we wzajemnej zależności i obie przesłanki wzajemnie na siebie rzutują, zwłaszcza przy ustalaniu przez sąd wysokości alimentów (por. wyrok SN- Izba Cywilna z 21 maja 1975r., III CRN 72/75).

W ocenie Sądu nie ulegało w sprawie wątpliwości, że małoletni J. N. który ma obecnie(...) lata, nie jest zdolny do samodzielnego utrzymania się. Dlatego Sąd uznał, że koszty jego utrzymania powinni ponosić oboje rodzice, w zależności od stopnia ich dochodów.

Bezspornym jest, że Ł. N. jest ojcem małoletniego J., i stąd ciąży na nim obowiązek alimentacyjny wobec syna, tak samo jak na matce małoletniego. Dotychczas obowiązek alimentacyjny pozwanego względem małoletniego powoda nie był ustalony sądownie.

Pozwany dobrowolnie łożył na utrzymanie syna. Od lutego 2021r. do grudnia 2021r. przekazał matce małoletniego kwoty od 350 zł do 1.300 zł miesięcznie – łącznie ponad 9.000 zł.

Matka małoletniego –E. S. uznała tę kwotę za niewystarczającą na zaspokojenie potrzeb małoletniego i złożyła do sądu pozew o alimenty, oczekując udziału Ł. N. w kosztach utrzymania małoletniego na poziomie 1.800 zł miesięcznie.

Od czasu złożenia pozwu Ł. N. zgodnie z udzielonym zabezpieczeniem płacił alimenty na rzecz swojego syna po 800 zł miesięcznie.

Żądanie matki małoletniego powoda obligowało Sąd do poczynienia ustaleń w zakresie aktualnie istniejących usprawiedliwionych potrzeb małoletniego J., możliwości zarobkowych każdego z jego rodziców oraz ustalenia, w jakim zakresie każde z rodziców powinno uczestniczyć w kosztach utrzymania swojego dziecka, w zależności od ich możliwości zarobkowych.

W ocenie Sądu, obecnie na zaspokojenie usprawiedliwionych potrzeb małoletniego J. N. potrzebna jest kwota ok. 2000 zł miesięcznie. Na tę kwotę składają się: 400 zł tytułem udziału w kosztach utrzymania domu (w tym w zakresie zużycia wody, prądu, gazu, domowych środków czystości), ok. 350-400 zł wydatki na wyżywienie, 800 zł miesięcznie opłaty związane ze żłobkiem, środków czystości i środków kosmetyczne – 100-150 zł miesięcznie, koszty odzieży i obuwia – ok. 200-300 zł miesięcznie, oraz okresowo – koszty leczenia, o ile małoletni choruje.

Sąd ustalił zakres usprawiedliwionych potrzeb małoletniego powoda J. N. przez pryzmat jego dotychczasowych warunków życia oraz sytuacji materialnej i możliwości zarobkowych jego rodziców.

Każde z jego rodziców pracuje i otrzymuje wynagrodzenie. Ojciec małoletniego zarabia średnio (...) zł miesięcznie, zaś matka (...) zł miesięcznie. Ł. N. oprócz małoletniego J. nie ma innych dzieci na utrzymaniu, zaś E. S. ma dwoje starszych dzieci, na które otrzymuje alimenty w łącznej wysokości 900 zł miesięcznie.

W ocenie Sądu w takiej – bardzo podobnej - sytuacji rodziców małoletniego, każde z nich powinno ponosić w części koszty utrzymania syna. Należy przy tym pamiętać, że na zaspokojenie części potrzeb małoletniego powoda jego matka otrzymuje świadczenie wychowawcze 500+, które również powinno być przeznaczane na potrzeby dziecka.

Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci celem świadczenia wychowawczego jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych.

W świetle przepisu art. 135 § 3 pkt. 3 k.r.o. świadczenie wychowawcze z programu 500+ nie ma wpływu na zakres świadczeń alimentacyjnych. Przy czym w ocenie Sądu przepis ten należy interpretować w ten sposób, że świadczenie wychowawcze 500+ dla dziecka na jego wychowanie i zaspokojenie jego potrzeb, nie wpływa na zakres obowiązku alimentacyjnego żadnego z rodziców, ani ich możliwości zarobkowe i majątkowe, co oznacza, że fakt otrzymywania na dziecko 500,- zł z pomocy społecznej nie zwalnia żadnego z rodziców od swojej części uczestniczenia w kosztach utrzymania dziecka. Ponadto nie wlicza się tej kwoty do dochodów rodziny (bowiem ma ono tylko jeden cel, to jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych). A zatem wypłacanego świadczenia wychowawczego rodzicowi, pod którego opieką pozostaje dziecko nie zalicza się jako dochodu tego rodzica, mającego wpływ na jego (tego rodzica) zakres świadczenia alimentacyjnego wobec dziecka.

Wskazać przy tym trzeba, że zarówno w ustawie jak i w kodeksie rodzinnym i opiekuńczym użyto tego samego pojęcia „zaspokojenie potrzeb dziecka”, a zatem zdaniem Sądu oznacza to, że ustalając obowiązek alimentacyjny Sąd nie może pominąć faktu otrzymywania przez rodzica na dziecko 500,- zł na potrzeby dziecka, bowiem potrzeby dziecka są ograniczone. Gdyby więc finansować wszystkie potrzeby dziecka tylko obowiązkiem alimentacyjnym każdego z rodziców to świadczenie 500+, nie miałoby być na co przeznaczone tzn. w zakresie potrzeb dziecka, bo potrzeby dziecka byłyby w całości zaspokojone przez obowiązek alimentacyjny rodziców (i wówczas 500+ byłoby „czystym zyskiem” rodzica je otrzymującego).

Dlatego Sąd orzekając w sprawie wziął pod uwagę, że E. S. otrzymuje kwotę 500 zł na częściowe pokrycie dodatkowych wydatków związanych z wychowywaniem syna w tym zaspokojeniem jego potrzeb życiowych, ale nie uwzględniał tej kwoty jako dochodu matki małoletniego podczas ustalania jej zakresu świadczenia alimentacyjnego na rzecz syna.

W tym miejscu zauważyć trzeba, że do zakresu usprawiedliwionych potrzeb powoda sąd nie zaliczył wydatków na szeroko pojętą rozrywkę uznając, że na zaspokojenie tych potrzeb małoletni matka małoletniego może przeznaczyć otrzymywaną przez nią kwotę 500 zł ze świadczenia wychowawczego 500+.

Podobnie – podkreślić trzeba, że do zakresu usprawiedliwionych potrzeb małoletniego J. sąd nie zaliczył kosztów jego wyjazdów wakacyjnych itp. W ocenie Sądu wydatki takie stanowią wydatki dodatkowe, wyjazd wypoczynkowy – staje się potrzebą drugorzędną i nie może wchodzić w zakres obowiązku alimentacyjnego. Oczywiście prawem rodziców jest zapewnienie takiego atrakcyjnego wypoczynku synowi, ale już poza swoim obowiązkiem alimentacyjnym. Czyli jeśli rodzice małoletniego będą w dobrej kondycji finansowej to będą mieli prawo sfinansować synowi wyjazd wypoczynkowy, jeśli zaś ich kondycja finansowa będzie gorsza, to priorytetem jest inwestowanie w usprawiedliwione potrzeby małoletniego.

Mając na uwadze powyższe Sąd ustalił zakres obowiązku alimentacyjnego pozwanego Ł. N. wobec jego małoletniego syna na kwotę po 800 zł miesięcznie za okres od 12 stycznia 2022r. do 31 grudnia 2022r. i po 900 zł miesięcznie poczynając od 1 stycznia 2023r., mając na uwadze fakt, matka małoletniego nie będzie już otrzymywała środków z (...). Ponieważ matka powoda w większym zakresie aniżeli pozwany realizuje swój obowiązek alimentacyjny w formie osobistych starań o jego utrzymanie i wychowanie, jej finansowy udział w alimentowaniu powoda powinien być niższy.

W sprawie nie ulegało wątpliwości, że przed wniesieniem pozwu, jak i po jego wniesieniu pozwany dobrowolnie realizował obowiązek alimentacyjny w kwocie po ok. 800 zł miesięcznie. Pozwany od lutego 2021r. do grudnia 2021r. przelewał na rzecz syna dobrowolne kwoty w wysokości od 350 zł miesięcznie do 1.300 zł miesięcznie.

W ocenie Sądu możliwości zarobkowe Ł. N. pozwalają na płacenie przez niego alimentów na rzecz syna zasądzonej kwocie. Pozwany jest zatrudniony w firmie swojego ojca jako (...). Dodatkowo rodzice Ł. N. reguralnie wspierają go mu finansowo, przekazując mu pieniądze. Ponadto pozwany jest właścicielem mieszkania, którego wartość wynosi ok. 400.000 zł oraz samochodu osobowego o wartości ok. 70.000 zł. Ł. N. spłaca dwa zobowiązania – kredyt zaciągnięty na zakup mieszkania, którego rata wynosi 500 zł miesięcznie oraz kredyt, który zaciągnął na samochód i opony, które kosztowały 16.000 zł.

W ocenie Sądu wśród tych wszystkich stałych wydatków pozwanego, kwota 900 zł miesięcznie na rzecz małoletniego J. mieści się w jego możliwościach zarobkowych. Ponadto należy wskazać, iż zobowiązania alimentacyjne wobec dzieci wyprzedzają wszystkie inne zobowiązania finansowe, dlatego też pozwany ma możliwość, aby alimentować małoletniego syna w w/w kwocie. Konieczność utrzymania dziecka z jednej strony przy chęci utrzymania dotychczasowego poziomu życia winna skłonić pozwanego do przeanalizowania swojej sytuacji, również pod kątem możliwości poszukania dodatkowego zatrudnienia. Pozwany pracuje w firmie rodziców, z minimalnym wynagrodzeniem i nie wykazuje, zdaniem Sądu, determinacji w poszukiwaniu dodatkowych dochodów, pomimo, że ma na utrzymaniu dziecko, którego koszty utrzymania są relatywnie wysokie z uwagi na konieczność zapewnienia opieki. Jednocześnie, pozwany korzysta ze stałego finansowego wsparcia rodziców -, będących jednocześnie jego pracodawcami, którzy regularnie przekazują mu - jak przyznał - ok. 1000 zł.

Z powyższych względów sąd orzekł jak w pkt I wyroku, zasądzając od pozwanego Ł. N. alimenty na rzecz małoletniego powoda J. N. alimenty w kwocie po 800 zł miesięcznie za okres od 12 stycznia 2022r. do 31 grudnia 2022r. i po 900 ł miesięcznie poczynając od 1 stycznia 2023r.

W pkt. II wyroku Sąd oddalił powództwo w pozostałej części.

Zdaniem sądu ustalony zakres usprawiedliwionych potrzeb małoletniego powoda – z uwzględnieniem statusu majątkowego każdego z jego rodziców, ale jednocześnie z uwzględnieniem gradacji zaspokajania potrzeb, uzasadniał uwzględnienie powództwa w części, do kwoty po 900 zł miesięcznie po stronie pozwanego, przy ustaleniu na takim samym poziomie zakresu obowiązku alimentacyjnego matki powódki.

Strona powodowa wniosła o zasądzenie od pozwanego Ł. N. na rzecz małoletniego J. N. kwotę 12 400 zł tytułem zaległych kosztów utrzymania małoletniego w okresie od stycznia 2021 r. do grudnia 2021 r. wraz z odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia kolejnego po dniu otrzymania pozwu przez pozwanego do zapłaty. Sąd oddalił żądanie strony powodowej za okres od stycznia 2021r. do grudnia 2021r. biorąc pod uwagę, iż pozwany Ł. N. przekazał matce małoletniego, w okresie od lutego 2021r. do grudnia 2021r, na utrzymanie syna następujące kwoty: luty – 1050 zł, marzec – 1300 zł, kwiecień – 800 zł, maj – 800 zł, czerwiec – 1100 zł, lipiec – 800 zł, sierpień – 800 zł, wrzesień – 350 zł, październik – 600 zł, listopad – 600 zł, grudzień – 1000 zł.

Wówczas małoletni J. miał zaledwie (...) i nie uczęszczał do żłobka, wobec czego matka małoletniego nie ponosiła kosztów placówki dla syna, które stanowią obecną potrzebę małoletniego.

Sąd zasądził alimenty za okres od 12 stycznia 2022r. do 31 grudnia 2022r. w kwocie po 800 zł biorąc pod uwagę, iż w tym okresie E. S. otrzymywała kwotę po 1.000 zł miesięcznie tytułem świadczenia z (...), którą przeznaczała na opłatę żłobka oraz opiekunki dla małoletniego syna. Kwota ta w całości pokrywała koszt placówki dla syna oraz dodatkowo część opieki.

Ponadto w toku sprawy Sąd ustalił, iż matka pozwanego ma możliwość opiekowania się małoletnim J.. E. S. ma możliwość korzystania z jej pomocy, a tym samym ograniczenia kosztów, które dotychczas przekazywała dla opiekunki syna.

W punkcie III sentencji wyroku Sąd odstąpił od obciążenia pozwanego kosztami sądowymi, od której zwolniony był powód.

W pkt. IV wyroku korzystając z dyspozycji art. 102 k.p.c. i biorąc pod uwagę, że powództwo zostało w części uwzględnione, a w części oddalone, sąd nie obciążył pozwanego kosztami procesu poniesionymi przez małoletniego powoda, ani nie obciążał małoletniego powoda kosztami procesu poniesionymi przez pozwanego.

O rygorze natychmiastowej wykonalności co do punktu I wyroku orzeczono na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c. w punkcie V wyroku.