Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Toruniu

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 1824/23

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

S. S.

w dniu 15 lipca 2021 r. w T., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako przedstawiciel biura pośrednictwa w (...) w T. przy ul. (...), wprowadziła w błąd A. B. i D. B. (1) co do stanu prawnego nieruchomości położonej w T. przy ul. (...), dla której Sąd Rejonowy w Toruniu prowadzi księgę wieczystą (...) poprzez zatajenie faktu, że znajdujący się na nieruchomości garaż jest przeznaczony do rozbiórki i nie jest możliwe jego legalne użytkowanie, czym doprowadziła pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 4670 zł wynikającej z wynagrodzenia za usługę pośrednictwa, koszty wyceny nieruchomości oraz kosztów notarialnych,

tj. o przestępstwo z art. 286 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

M. G. i U. G. są właścicielami nieruchomości położonej w T. przy ul. (...), dla której Sąd Rejonowy w Toruniu prowadzi księgę wieczystą (...).

Dom został wybudowany przez dziadków M. G., a następnie zostały w nim wydzielone mieszkania, które podzielone zostały między L. G. (ojca M. G.) oraz T. G..

L. G. (ojca M. G.) na początku lat 80. XX w. bez wymaganych zezwoleń wybudował budynek gospodarczy pełniący również funkcję garażu. Między stronami istniał konflikt w zakresie samowolnego zajęcie części nieruchomości do wyłącznego użytku L. G., który zakończył się zawarciem ugody między T. G. i L. G.. Na mocy tej ugody m.in. L. G. zobowiązał się w nieprzekraczalnym terminie do 31 października 1984 roku usunąć szopę drewnianą wraz z ubikacją mieszczącą się na działce przeznaczonej do wyłącznego korzystania przez T. G.. L. G. zmarł, a budynek gospodarczy nie został rozebrany zgodnie z zawartą ugodą. Nieruchomość po nim odziedziczył M. G., który na mocy darowizny darował nieruchomość do majątku wspólnego.

Zeznania świadka M. G.

65v.-66

105v-106

183v.-184

Zeznania świadka U. G.

69v.-70

184

Zeznania świadka T. G.

61v.-62

183-183v.

Opinia biegłego w sprawie(...) (...)

17

Decyzja z 13 lipca 1983 r.

18

Projekt podziału działki

22-23

Protokół z dnia 14 września 1984 r.

25-26

Wydruk z księgi wieczystej

33-37

M. G. i U. G. zwrócili się do biura (...) w T. przy ul. (...) w celu sprzedaży nieruchomości położonej w T. przy ul. (...), dla której Sąd Rejonowy w Toruniu prowadzi księgę wieczystą (...).

Oferta sprzedaży została przygotowana na podstawie oświadczeń właścicieli nieruchomości. M. G. i U. G. nie dysponowali wówczas dokumentami wskazującymi na nielegalną budowę budynku gospodarczego w tym garażu – wiedzieli jedynie, że zwyczajowo byli uprawnieni do wyłącznego korzystania z tych pomieszczeń. S. S. - przedstawiciel biura nieruchomości pojechała obejrzeć nieruchomość, aby przyjąć ją do oferty. B. Ś. odpowiedzialna za kwestie prawne w biurze nieruchomości sprawdziła dokumenty potwierdzające prawo własności nieruchomości oraz wypis i wyrys gruntu w Urzędzie Miasta T..

Za sprzedaż nieruchomości była odpowiedzialna przedstawicielka biura pośrednictwa w (...), która m.in. kontaktowała się z potencjalnymi nabywcami, odpowiadała na pytania dotyczące tej nieruchomości oraz była miała zajmować się kwestiami związanymi z zawarciem umowy przez zainteresowane strony przed notariuszem.

Zeznania świadka M. G.

65v.-66

105v-106

183v.-184

Zeznania świadka U. G.

69v.-70

184

Zeznania świadka D. B. (2)

2-2v.

182v.-183

Zeznania świadka A. B.

85v.-86, 99v.-100v.

172-172v.

Zeznania świadka B. Ś.

75v.-76v.

109v.-110

184-184v.

Wyjaśnienia S. S.

95

171v.

Wydruk oferty

21-22, 43-45

T. G. dowiedział się od swojego siostrzeńca, że mieszkanie przy ul. (...) jest wystawione na sprzedaż w (...). T. G. zaniepokoił się tym, że w ofercie umieszczone były nie tylko zdjęcia mieszkania, ale również pomieszczenia gospodarczego. 20 kwietnia 2021 roku pojechał do biura nieruchomości przy ul. (...) w T. i przedstawił wszystkie dokumenty prawnikowi B. Ś., która je skserowała. T. G. wyjaśnił jak wygląda sytuacja prawna nieruchomości. Na wizytówkach z biura nieruchomości poczynione zostały adnotacje o rozmowie odnośnie nielegalnie postawionego garażu, a także przekazano kontakt do S. S. prowadzącej sprzedaż.

Zeznania świadka T. G.

61v.-62

183-183v.

Zeznania świadka B. Ś.

75v.-76v.

109v.-110

130-131

184-184v.

Wyjaśnienia S. S.

95

130v.

Wizytówki z biura nieruchomości z adnotacjami

19-20

A. B. i D. B. (2) od dłuższego czasu szukali mieszkania. Zainteresowali się ofertą sprzedaży nieruchomości położonej w T. przy ul. (...) z przede wszystkim z uwagi na to, że zdjęcia w ramach oferty przedstawiały garaż. W opisie oferty wskazano, że „do mieszkania przynależy piwnica, możliwość korzystania ze wspólnego ogródka, możliwość wyłącznego korzystania z budynku gospodarczego-garażu z kanałem oraz pomieszczenia które znajduje się obok….”. W dniu 14 lipca 2021 r. zawarli umowę pośrednictwa w zakupie nieruchomości. Następnie po obejrzeniu nieruchomości zawarli 20 lipca 2021 r. umowę przedwstępną sprzedaży nieruchomości w ramach której na poczet ceny zapłacili 40 000 zł. A. B. i D. B. (2) uiścili także koszty usługi pośrednictwa biura nieruchomości.

A. B. i D. B. (2) zorientowali się, że w umowie nie został wyodrębniony garaż. Zostali poinformowani, że to jest kwestia związana z podziałem działki. Po rozmowie z właścicielami A. B. poprosiła, aby wszyscy właściciele budynku na piśmie wyrazili zgodę na korzystanie przez nich z garażu.

Zeznania świadka D. B. (2)

2-2v.

182v.-183

Zeznania świadka A. B.

85v.-86, 99v.-100v.

172-172v.

Zeznania świadka M. G.

65v.-66

105v-106

183v.-184

Zeznania świadka U. G.

69v.-70

184

Wyjaśnienia S. S.

95

133

Akt notarialny rep. (...)nr (...)

10-12, 38-42

Notatki w zakresie ustaleń co do sprzedaży nieruchomości

32

Rachunek za usługę pośrednictwa

14

Umowa pośrednictwa

46-47

A. B. i D. B. (2) byli gotowi zawrzeć umowę przyrzeczoną, jednak z uwagi na niewyjaśnioną sytuację z garażem, termin był przesuwany.

A. B. i D. B. (2) sprzedali mieszkanie, w którym dotychczas zamieszkiwali, a które musieli opuścić do 17 października 2021 r. Ponadto uzyskali kredyt hipoteczny na zakup nowej nieruchomości, dlatego zależało im na jak najszybszym zawarciu umowy przyrzeczonej. Poinformowali o tej sytuacji biuro i otrzymali klucze do garażu, gdzie zostawili swoje rzeczy. Pozostałą część rzeczy umieścili w mieszkaniu, jednak nie otrzymali do niego kluczy. Zamieszkiwali tymczasowo u znajomych.

Z uwagi na przedłużającą się sytuację związaną z nieuregulowaniem sprawy związanej z garażem, która uniemożliwiała stronom zawarcie umowy przyrzeczonej, A. B. postanowiła porozmawiać z T. G.. W spotkaniu uczestniczyli T. G., A. B. i D. B. (2), M. G. oraz S. S.. T. G. poinformował uczestników spotkania, że garaż został postawiony nielegalnie oraz że informował o tym biuro nieruchomości, a prawnik skserował wszystkie dokumenty dotyczące tej sprawy.

W drodze powrotnej S. S. umówiła wizytę stron u notariusza w celu zawarcia przyrzeczonej umowy, bowiem M. G. zapewniał, że chodzi o nieuregulowane podatki za niezgłoszone budynki i dlatego wyjaśni tę sytuację.

A. B. i D. B. (2) po powrocie do domu zapoznali się z dokumentami, które przedstawiał T. G. i wówczas dowiedzieli się, że garaż podlega rozbiórce, a przepisy prawa budowlanego nie pozwalają na postawienie innego budynku. A. B. próbowała skontaktować się z przedstawicielem biura (...), ale ona nie odbierała telefonu. W związku z powyższym A. B. skontaktowała się z notariuszem i odwołała umówiony termin. A. B. i D. B. (2) w dniu 17 listopada 2021 r. spotkali się ponownie z T. G., który złożył pisemne oświadczenie dotyczące spornej nieruchomości.

A. B. i D. B. (2) po konsultacji z prawnikiem zażądali zwrotu dwukrotności kwoty, którą uiścili w ramach umowy przedwstępnej. M. G. poinformował, że może zwrócić jedynie kwotę, którą rzeczywiście uiścili w ramach umowy przedwstępnej. A. B. i D. B. (2) domagali się także od biura nieruchomości zwrotu poniesionych kosztów – właściciel biura nieruchomości zaproponował im zwrot prowizji, jednak A. B. i D. B. (2) nie przystali na tę propozycję. W dniu 30 grudnia 2021 r. A. B. i D. B. (2) oraz M. G. i U. G. rozwiązali umowę przedwstępną w ramach której strony zgodnie ustaliły, że kwota 40 000,00 zł uiszczona uprzednio tytułem zadatku zostanie zwrócona na rzecz A. i D. B. (3).

Zeznania świadka D. B. (2)

2-2v.

182v.-183

Zeznania świadka A. B.

85v.-86

99v.-100v.

134v.

172-172v.

Zeznania świadka M. G.

65v.-66

105v-106

183v.-184

Zeznania świadka U. G.

69v.-70

184

Zeznania świadka T. G.

61v.-62

183-183v.

Wyjaśnienia S. S.

95

171v.

Informacja o umowie kredytu hipotecznego

13

Akt notarialny rep. A nr (...)

8-9, 107-108

Pisemne oświadczenie T. G.

15

dokumentacja fotograficzna

16

Transkrypcja nagrania głosowego wraz z płytą CD

135-142

S. S. jest osobą niekaraną.

Informacja z Krajowego Rejestru Karnego

143-145

Informacja z bazy danych PESEL

87

Fakty uznane za nieudowodnione

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

S. S.

w dniu 15 lipca 2021 r. w T., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako przedstawiciel biura pośrednictwa w (...) w T. przy ul. (...), wprowadziła w błąd A. B. i D. B. (1) co do stanu prawnego nieruchomości położonej w T. przy ul. (...), dla której Sąd Rejonowy w Toruniu prowadzi księgę wieczystą (...) poprzez zatajenie faktu, że znajdujący się na nieruchomości garaż jest przeznaczony do rozbiórki i nie jest możliwe jego legalne użytkowanie, czym doprowadziła pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 4670 zł wynikającej z wynagrodzenia za usługę pośrednictwa, koszty wyceny nieruchomości oraz kosztów notarialnych,

tj. o przestępstwo z art. 286 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

w dniu 15 lipca 2021 r. w T., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako przedstawiciel biura pośrednictwa w (...) w T. przy ul. (...), wprowadziła w błąd A. B. i D. B. (1) co do stanu prawnego nieruchomości położonej w T. przy ul. (...), dla której Sąd Rejonowy w Toruniu prowadzi księgę wieczystą (...) poprzez zatajenie faktu, że znajdujący się na nieruchomości garaż jest przeznaczony do rozbiórki i nie jest możliwe jego legalne użytkowanie, czym doprowadziła pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 4670 zł wynikającej z wynagrodzenia za usługę pośrednictwa, koszty wyceny nieruchomości oraz kosztów notarialnych

Wyjaśnienia S. S.

95

171v.

Zeznania świadka T. G.

61v.-62

183-183v.

Zeznania świadka M. G.

65v.-66

105v-106

183v.-184

Zeznania świadka U. G.

69v.-70

184

Zeznania świadka B. Ś.

75v.-76v.

109v.-110

130-131

184-184v.

OCena DOWOdów

1.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1.

1.2.1.

Wyjaśnienia oskarżonej S. S.

Sąd w całości dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej.

Wyjaśnienia oskarżonej jednoznacznie wskazują, że postępowała ona zgodnie z procedurami przyjętymi przez biuro nieruchomości, a jej zamiarem nie było zatajenie faktu, że znajdujący się na nieruchomości garaż jest przeznaczony do rozbiórki i nie jest możliwe jego legalne użytkowanie. Oskarżona jest pracownikiem biura nieruchomości i wykonuje swoją pracę przygotowując oferty sprzedaży na podstawie oświadczeń właścicieli. Sąd dał wiarę jej wyjaśnieniom, bowiem były szczegółowe, szczere, spójne, logiczne i całkowicie licują z pozostałym materiałem dowodowym. Sąd analizując ich treść nie dostrzegł w nich żadnych sprzeczności.

Zeznania świadka B. Ś.

B. Ś. jest pracownikiem biura nieruchomości zajmującym się obsługą prawna. To jej T. G. przekazał informację o tym, że znajdujący się na nieruchomości garaż jest przeznaczony do rozbiórki i nie jest możliwe jego legalne użytkowanie.

Jest osobą obcą dla oskarżonej i nie ma interesu mówieniu nieprawdy. Sąd dał wiarę jej wyjaśnieniom, bowiem były szczegółowe, szczere, spójne, logiczne i całkowicie licują z pozostałym materiałem dowodowym. Sąd analizując ich treść nie dostrzegł w nich żadnych sprzeczności.

Zeznania świadka

U. G.

i

M. G.

Świadkowie są właścicielami nieruchomości, na której znajdował się garaż przeznaczony do rozbiórki. Wiedzę o tym fakcie powzięli oni dopiero po przekazaniu przez T. G. dokumentów dotyczących budynku gospodarczego, bowiem wcześniej byli oni przekonani, że kwestią sporną jest jedynie podział działki.

Sąd w całości dał wiarę zeznaniom świadków, ponieważ były szczegółowe, szczere, spójne, logiczne, zgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Sąd analizując ich treść nie dostrzegł w nich żadnych sprzeczności.

Zeznania świadka T. G.

Świadek wskazał, że znajdujący się na nieruchomości garaż jest przeznaczony do rozbiórki i nie jest możliwe jego legalne użytkowanie – jego zeznania korespondują z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności dokumentami, która wskazywały na konieczność rozebrania budynku gospodarczego. Sąd w całości dał wiarę zeznaniom świadka, ponieważ były szczegółowe, szczere, spójne, logiczne, zgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Sąd analizując ich treść nie dostrzegł w nich żadnych sprzeczności.

Zeznania świadka T. T.

Świadek wskazał na szczegóły zawarcia umowy pożyczki gotówkowej przez oskarżoną M. S. z S. C. (...). Okoliczności, na które wskazał świadek nie były kwestionowane przez strony – jego zeznania korespondują z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności z wyjaśnieniami oskarżonej, która konsekwentnie wskazywała, że udała się do oddziału S. C. (...) i zawarła umowę pożyczki. Sąd w całości dał wiarę zeznaniom świadka, ponieważ były szczegółowe, szczere, spójne, logiczne, zgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Sąd analizując ich treść nie dostrzegł w nich żadnych sprzeczności.

Zeznania świadka D. B. (2)

i

A. B.

Świadkowie wskazywał, że chcieli dokonać zakupy nieruchomości położonej w T. przy ul. (...) korzystając z pośrednictwa biura nieruchomości. Świadkowie są osobami obcymi dla oskarżonej i nie mają interesu w zeznawaniu nieprawdy. Sąd dał jednak wiarę ich zeznaniom w części, w której opisali oni przebieg zdarzeń, w wyniku których najpierw doszło do zawarcia umowy przedwstępnej a później do jej rozwiązania. W tym zakresie ich zeznania były szczegółowe, szczere, spójne, logiczne, zgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Sąd analizując ich treść nie dostrzegł w nich żadnych sprzeczności. Sąd nie dał natomiast wiary ich zeznaniom w zakresie w jakim wskazywały one na zatajenie faktu, że znajdujący się na nieruchomości garaż jest przeznaczony do rozbiórki i nie jest możliwe jego legalne użytkowanie.

Dowody z dokumentów:

- akt notarialny rep. (...) nr (...)

- akt notarialny rep. (...) nr (...)

- informacja o umowie kredytu hipotecznego

- rachunek za usługę pośrednictwa

- pisemne oświadczenie T. G.

- dokumentacja fotograficzna

- opinia biegłego w sprawie (...)

- Decyzja (...)

- Wizytówki z biura nieruchomości z adnotacjami

- Projekt podziału działki

- Protokół(...)

- Notatki w zakresie ustaleń co do sprzedaży nieruchomości

- Wydruk z księgi wieczystej

- Umowa pośrednictwa

- Transkrypcja nagrania głosowego wraz z płytą CD

Dowody z dokumentów są niekwestionowane przez żadną ze stron w toku procesu, spójne i logiczne, których prawdziwość nie budzi wątpliwości, zasługujące na przymiot wiarygodności.

Informacja z krajowego rejestru karnego

Dokument urzędowy został sporządzony w prawnie przewidzianej formie, przez odpowiednie organy w zakresie ich kompetencji, przez co należy uznać go za wiarygodny. Jego prawdziwość nie budzi wątpliwości – dokument jest rzetelny, natomiast strony w tym zakresie nie wnosiły żadnych zastrzeżeń.

1.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

1.3.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

1.1.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

1.4.  Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

1.5.  Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

1.6.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Zgodnie z art. 286 § 1 k.k., kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

Przypisując sprawcy popełnienie przestępstwa określonego w art. 286 § 1 k.k., należy wykazać, że obejmował on swoją świadomością i zamiarem bezpośrednim (kierunkowym), że wprowadza w błąd inną osobę (względnie wyzyskuje błąd), oraz to, że doprowadza ją w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem - i jednocześnie chce wypełnienia tych znamion (wyrok SN z 02.02.2007 r. IV KK 378/06). Określone w art. 286 kk przestępstwo oszustwa jest przestępstwem umyślnym zaliczanym do tzw. celowościowej odmiany przestępstw kierunkowych. Ustawa wymaga, aby zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym w przypadku oszustwa jest osiągnięcie korzyści majątkowej. Powyższe ujęcie znamion strony podmiotowej wyklucza możliwość popełnienia oszustwa z zamiarem ewentualnym. Ponadto zamiar doprowadzenia innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wskutek wprowadzenia jej w błąd, co do istotnych okoliczności musi istnieć już w chwili zawarcia kontraktu.

Należy podkreślić, że gdy „w świetle zebranych dowodów nie da się, bez obawy popełnienia pomyłki, wykluczyć innej wersji zdarzenia, aniżeli przyjęta w akcie oskarżenia, nie jest dopuszczalne przypisanie oskarżonemu zarzucanego czynu” (Wyrok SN z 4.12.1990 r., WR 369/90, LEX nr 1672711.).

W przedmiotowej sprawie zeznania świadków i korespondujące z nimi wyjaśnienia oskarżonej jednoznacznie wskazują, że oskarżona wykonywała swoje zwykłe obowiązki w toku czynności zawodowych. Jej celem nie było zatajenie informacji przed potencjalnymi nabywcami nieruchomości – wręcz przeciwnie, jej zaangażowanie w sprawę i próba wyjaśnienia sytuacji, w tym pojawienie się na spotkaniu w celu wyjaśnienia sytuacji związanej z nieruchomością świadczy o tym, że chciała ona, aby potencjalni nabywcy przed ostatecznym zakupem wyjaśnili całkowicie sytuację prawną nieruchomości. Oskarżona nigdy nie zaprzeczała, że takie dokumenty wskazujące na konieczność rozbiórki garażu zostały dostarczone do biura. Należy mieć jednak na uwadze fakt, iż jest to jedno z największych biur nieruchomości działających na rynku lokalnym i obsługującym setki ofert. Co za tym idzie, nie można wykluczyć, że po przekazaniu dokumentów wskazujących na konieczność rozbiórki garażu, informacja o nich dotarła do oskarżonej z opóźnieniem. Gdyby oskarżona rzeczywiście działa z zamiarem kierunkowym wiedząc o występującej dokumentacji, to nie pojechałaby na spotkanie potencjalnych nabywców z T. T., bowiem oczywiste było, że skoro przekazał dokumenty do biura, to przekaże je również zainteresowanym. Należy również podkreślić, że oferta sprzedaży nieruchomości wskazywała, że istnieje „możliwość wyłącznego korzystania z budynku gospodarczego-garażu z kanałem oraz pomieszczenia które znajduje się obok….”, jednak w żadnym miejscu nie pojawiła się deklaracja, że garaż również jest przedmiotem sprzedaży. Nabywcy – działając jako osoby starające się o zakup nieruchomości – nie dołożyli należytej staranności, nie sprawdzając stanu prawnego nieruchomości w księdze wieczystej. Tymczasem obowiązek zapoznania się z treścią księgi wieczystej ciąży na każdym potencjalnym nabywcy i stanowi element standardowego dochowania należytej staranności przy transakcji nieruchomościowej. W księdze tej mogły znajdować się informacje istotne dla oceny stanu prawnego budynków, w tym także garażu. Brak jakichkolwiek działań w tym zakresie po stronie nabywców nie może być następnie podstawą do wysuwania zarzutów wobec oskarżonej.

W ocenie Sądu dotychczas przedstawione okoliczności nie wskazują na zaistnienie popełnienia przestępstwa, wobec czego rozliczenia te winny być dokonywane na drodze postępowania cywilnego. Wskazać bowiem należy, że dla przypisania oszustwa nie wystarczy wykazać, że doszło do zawarcia umowy, w wyniku, której kontrahent nie wywiązał się z zobowiązania. Nie każde bowiem niewłaściwe realizowanie umowy cywilnoprawnej, nawet wtedy, gdy dotyczy to kwestii finansowych stanowi przestępstwo. Podstawowym kryterium rozgraniczania oszustwa od niewywiązania się ze zobowiązania o charakterze cywilnoprawnym jest istnienie w chwili zawierania umowy wymaganego przez przepis karny zamiaru bezpośredniego, ukierunkowanego na doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z warunków umowy – w tym przypadku umowy pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości. Sprawa niewykonania lub nienależytego wykonania umowy zawartej z pokrzywdzonym i rozliczenie w związku z tym między stronami stanowi zatem spór między stronami, który winien być rozstrzygnięty na drodze postępowania cywilnego. Postępowanie karne nie jest bowiem właściwe do interpretacji i oceny realizacji umowy cywilnoprawnej, chyba że w toku realizacji umowy popełniony został czyn przestępczy, a nie każde niewłaściwe realizowanie umowy cywilnoprawnej, nawet wtedy kiedy dotyczy to kwestii finansowych lub materialnych, stanowi przestępstwo. Postępowanie karne tylko w ostateczności powinno wkraczać w sferę stosunków cywilnoprawnych i nie powinno ich zastępować.

W przedmiotowej sprawie oskarżyciel publiczny nie wykazał jednak, aby zamiarem oskarżonej było zatajenie faktu, że znajdujący się na nieruchomości garaż jest przeznaczony do rozbiórki i nie jest możliwe jego legalne użytkowanie.

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Przytoczyć okoliczności

Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz S. S. kwotę 1368 zł tytułem kosztów obrony udzielonej z wyboru oraz kosztami procesu obciążął Skarbu Państwa.

Zgodnie z art. 632 pkt 2 k.p.k., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w razie uniewinnienia oskarżonego lub umorzenia postępowania koszty procesu ponosi: w sprawach z oskarżenia publicznego - Skarb Państwa, z wyjątkiem należności z tytułu udziału adwokata lub radcy prawnego w charakterze pełnomocnika pokrzywdzonego, oskarżyciela posiłkowego albo innej osoby.

1Podpis