Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Toruniu

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 1042/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

K. O.

wbrew przepisom art. 44 ust. 6 oraz art. 45 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2021r. poz. 1128 ze zm.) podał nieprawdę w złożonym Naczelnikowi (...) w T. zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) PIT-36L za 2021r. poprzez zawyżenie kwoty wpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w trakcie 2021r. o 110.110,00 zł, przez co uszczuplił podatek dochodowy od osób fizycznych w kwocie 110.110,00 zł, tj. o czyn z art. 56 § 2 w zw. z § 1 kks

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

K. O. w 2021 r. prowadził działalność gospodarczą pod nazwą (...) sp. z o. o., z której uzyskiwał przychody, które podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. K. O. wybrał opodatkowanie w formie podatku liniowego. Obsługą prawną K. O. zajmowało się biuro (...) sp. z o. o.

W dniu 2 maja 2022 r. K. O. złożył w(...)w T. zeznanie roczne o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2021, w którym wykazał przychody z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej w kwocie 1.428.911,07 zł, koszty uzyskania przychodu w wysokości 837.401,03 zł, dochód w kwocie 591.510,04 zł, należny podatek dochodowy od osób fizycznych w wysokości 105.580 zł oraz nadpłatę w kwocie 5.837 zł.

W dniu 28 kwietnia 2022 r. K. O. wystosował do(...) w T. pismo, w którym wskazał, że z uwagi na konieczność zapłaty zaliczki na podatek dochodowy za rok 2021 przedkłada dokument w postaci "weksla własnego nr (...)" stanowiący potwierdzenie dokonania zapłaty ww. zobowiązania.

Organ podatkowy w dniu 2 czerwca 2022 r. odesłał K. O. dokument nazwany "weksel własny".

W wyniku weryfikacji prawidłowości zeznania podatkowego złożonego przez K. O. za rok 2021r. ustalono, że jest ono błędne bowiem w pozycjach 128 - "zapłacona zaliczka" oraz 129 - "suma wpłat dokonanych przez podatnika" K. O. wpisał kwotę 111.417 zł zamiast 0,00 zł z uwagi na niewpłacenie jakichkolwiek zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za rok 2021. Pomimo wielokrotnych wezwań K. O. nie przedłożył korekty ww. zeznania.

Decyzją z dnia 28 grudnia 2023 r. Naczelnik (...)w T. określił wysokość zobowiązania podatkowego K. O. w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2021 r. w kwocie 110.110 zł oraz wysokość odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie płatności zaliczek na podatek dochodowy naliczonych do dnia złożenia zeznania, tj. 2 maja 2022 r., włącznie z tym dniem: za marzec 2021 r. - 831 zł, za czerwiec 2021 r. - 887 zł, za wrzesień 2021 r. - 2.680 zł, za grudzień 2021 r. - 874 zł.

zeznania M. W.

85-86

zeznanie PIT-36 za rok 2021

8-9, 18-19, 46-50

listy oraz stany zaległości podatkowych K. O.

113, 361

wydruk kart weryfikacji zeznania rocznego w zakresie zgodności wpłaconych zaliczek miesięcznych

7, 21, 56

informacja o wysokości dochodu (straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej (...) za 2021 r.

51-52

decyzja Naczelnika(...)

131-142

decyzja (...)

296-302

K. O. ma 45 lat. Nie był dotychczas karany sądownie.

dane dot. karalności

360

1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

zeznania M. W.

Sąd przyznał walor wiarygodności zeznaniom świadka, która w sposób jasny przedstawiła znane jej okoliczności związane z pracą dla K. O.. Świadek wskazała, że oskarżony nie zawsze rozliczał się terminowo z biurem rachunkowym za świadczone usługi. Nikt z biura rachunkowego nie doradził mu zapłaty podatku w formie weksla. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania zeznań świadka.

decyzja(...), decyzja (...) , informacja o wysokości dochodu (straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej (...) za 2021 r, wydruk kart weryfikacji zeznania rocznego w zakresie zgodności wpłaconych zaliczek miesięcznych, listy oraz stany zaległości podatkowych K. O. , zeznanie PIT-36 za rok 2021

Nadto Sąd dał wiarę wszelkim innym przeprowadzonym w sprawie dowodom z dokumentów, w szczególności danym o karalności oraz dokumentacji związanej z kontrolą podatkową, a także pozostałym dowodom zawnioskowanym do ujawnienia w akcie oskarżenia. Wszelkie dokumenty zostały pozyskane, sporządzone i przeprowadzone zgodnie z wymogami procedury karnej, a żadna ze stron nie zakwestionowała ich rzetelności ani prawdziwości. Również Sąd nie miał podstaw aby podważyć ich wiarygodność.

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

wyjaśnienia K. O.

Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. Przedstawił pisemnie swoje stanowisko w sprawie.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

K. O.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

W myśl art. 56 § 1 k.k.s., odpowiedzialności karnoskarbowej podlega podatnik, który składając organowi podatkowemu, innemu uprawnionemu organowi lub płatnikowi deklarację lub oświadczenie, podaje nieprawdę lub zataja prawdę albo nie dopełnia obowiązku zawiadomienia o zmianie objętych nimi danych, przez co naraża podatek na uszczuplenie. § 2 owego przepisu wprowadza typ uprzywilejowany tegoż przestępstwa polegający na tym, iż kwota podatku narażonego na uszczuplenie jest małej wartości.

Za „małą wartość” w rozumieniu art. 53 § 14 przyjmuje się wartość, która w czasie popełnienia czynu zabronionego nie przekracza dwustukrotności minimalnego wynagrodzenia za pracę za rok w którym doszło do popełnienia czynu, tj. w 2021 roku było to 560.000 zł.

Przepis art. 56 k.k.s. przewiduje cztery typy czynu zabronionego określane w doktrynie i orzecznictwie jako oszustwo podatkowe lub też oszustwo w postępowaniu podatkowym. Konstrukcja określonych w tym przepisie typów czynu zabronionego związana jest ze szczególną instytucją prawa podatkowego określaną mianem tzw. samoobliczenia podatku przez podatnika, który z mocy właściwych przepisów prawa podatkowego zobowiązany jest do przeprowadzenia procedury ustalenia wysokości ciążącego na nim w danym okresie obliczeniowym zobowiązania podatkowego oraz przedstawienia organowi podatkowemu oświadczenia zawierającego dane dotyczące podstawy istnienia oraz wysokości ciążącego na podatniku zobowiązania podatkowego, a także uiszczenia tak ustalonego podatku w przewidzianym w prawie dodatkowym terminie. Regulacja zawarta w art. 56 k.k.s. służy w pierwszej kolejności zagwarantowaniu przestrzegania obowiązków wynikających z prawa podatkowego. Przepis ten określa podstawową konstrukcję z punktu widzenia ochrony mienia Skarbu Państwa lub innych uprawnionych podmiotów w zakresie wynikającym z ekspektatywy uzyskania określonych przysporzeń majątkowych w związku z prawidłowym wykonaniem obowiązków podatkowych. Zakresem ochrony na gruncie art. 56 k.k.s. objęte są wprost instytucje określonego rodzaju podatków, a przez to mienie uprawnionych podmiotów w zakresie związanym z prawidłowym wypełnieniem przez zobowiązanego podatnika obowiązku fiskalnego wynikającego z określonych konstrukcji podatkowych. Stąd też przepis ten kryminalizuje zachowania polegające na narażeniu na uszczuplenie podatku. Z uwagi na fakt, że w znamionach deliktu skarbowego przewidzianego w art. 56 k.k.s. określono dwa alternatywnie ujęte zachowania, tj. podanie nieprawdy lub zatajenie prawdy w deklaracji lub oświadczeniu, pominięto jednak w ustawowym zestawie znamion ogólne znamię oszustwa opisane jako „wprowadzenie w błąd”, konstrukcję z art. 56 k.k.s. zalicza się w piśmiennictwie do kategorii oszustwa podatkowego sensu largo. Z uwagi na brak znamienia „wprowadza w błąd”, dla realizacji znamion strony przedmiotowej wystarczające jest podanie nieprawdy lub zatajenie prawdy w deklaracji lub oświadczeniu, nawet jeżeli zachowanie to nie wywołuje błędu po stronie organu podatkowego, innego uprawnionego organu lub płatnika (por. P. Kardas, G. Łabuda, Kryminalizacja oszustwa podatkowego w prawie karnym skarbowym, Prok. i Pr. 2003, nr 3, s. 62). Przepis art. 56 k.k.s. ma charakter blankietowy, jego treść zawiera bowiem odesłanie do regulacji z zakresu prawa podatkowego, które konkretyzują treść znamion typu czynu zabronionego. Z uwagi na powiązanie przedmiotu ochrony z regulacjami z obszaru danin publicznych ustalenie pełnej i precyzyjnej treści znamion czynów zabronionych przewidzianych w art. 56 k.k.s. wymaga uwzględnienia treści przepisów podatkowych, które szczegółowo konkretyzują znamiona czynu zabronionego.

Omawiane przestępstwo może zostać popełnione jedynie umyślnie (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2006 roku, III KK 267/05). Dla przypisania strony podmiotowej oszustwa podatkowego konieczne jest bowiem stwierdzenie, że sprawca obejmował świadomością i wolą (w postaci chęci lub co najmniej godzenia się) wszystkie elementy strony przedmiotowej tego typu czynu zabronionego (P. Kardas, Komentarz do art. 56 Kodeksu karnego skarbowego [w:] P. Kardas, G. Łabuda, T. Razowski, Kodeks karny skarbowy. Komentarz, WKP 2012).

Przenosząc powyższe rozważania na realia niniejszej sprawy, stwierdzić należy, iż K. O. swoim zachowaniem wypełnił znamiona zarzucanego mu przestępstwa skarbowego z art. 56 § 2 kks.

Kontrola prawidłowości złożonego(...) w T. przez K. O. zeznania podatkowego PIT-36L za 2021 r. w sposób jednoznaczny potwierdziła, iż podał nieprawdę w ww. zeznaniu poprzez zawyżenie kwoty wpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w trakcie 2021 r. o 110.110 zł.

W tym miejscu wskazać należy, że oskarżony, wbrew swoim twierdzeniom nie zapłacił ciążącego na nim zobowiązania podatkowego. Zobowiązanie podatkowe jest zobowiązaniem publicznoprawnym, które wynika bezpośrednio z przepisów prawa podatkowego. Zobowiązania te mają charakter imperatywny, a ich wykonanie musi nastąpić w sposób ściśle określony przez prawo. Ustawodawca rozróżnia zapłatę gotówkową oraz zapłatę w obrocie bezgotówkowym. W przepisach brak jest jakiejkolwiek podstawy prawnej do uznania weksla za formę zapłaty podatku. Weksel ma charakter dokumentu zobowiązaniowego o charakterze warunkowym i przyszłym, tym samym stanowi on przyrzeczenie zapłaty, a nie faktyczną zapłatę.

W związku z faktem, że oskarżony nie dokonał zapłaty zobowiązania ani nie dokonał korekty złożonego zeznania, skutkowało to narażeniem na uszczuplenie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwocie 110.110,00 zł. Tym samym K. O. wypełnił swoim zachowaniem znamiona czynu z art. 56 § 2 kks.

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

K. O.

Zdaniem Sądu orzeczona wobec oskarżonego kara 15.000 złotych grzywny (150 stawek dziennych po przyjęciu wysokości jednej stawki na kwotę 100 złotych) jest odpowiednia do stopnia społecznej szkodliwości czynu sprawcy a przede wszystkim spełni swą rolę w zakresie prewencji ogólnej i indywidualnej. Należy przy tym zauważyć, że Sąd przy orzekaniu wziął za podstawę orzeczenia art. 2 § 2 kks, zgodnie z którym zastosował wobec oskarżonego ustawę względniejszą, ustalając wysokość stawki dziennej, zgodnie z art. 23 § 3 kks, nie niższą niż jedna trzydziesta minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w 2021 roku.

Sąd uznał, że charakter czynu a także wysokość wyrządzonej szkody uzasadniały wymierzenie kary grzywny w orzeczonej wysokości. W przekonaniu Sądu wymierzona kara jest w tym wypadku dostatecznie dolegliwa i wystarczająca dla osiągnięcia celów kary, zarówno w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, jak i wpłynie zapobiegawczo i wychowawczo wobec oskarżonego na przyszłość. W ocenie Sądu wymierzona kara spełni swą funkcję w zakresie prewencji indywidualnej, chociaż Sąd wziął również pod uwagę jej aspekt represyjny.

Wymierzając karę Sąd nie tracił z pola widzenia okoliczności wpływających na ich wymiar. Do okoliczności łagodzących zaliczono uprzednią niekaralność oskarżonego.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1500 zł tytułem opłaty sądowej, na podstawie art. 3 ustawy o opłatach w sprawach karnych oraz kwotę 70 zł tytułem wydatków poniesionych od chwili wszczęcia postępowania.

Podpis